Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

Δείκτης απελπισίας

Εκνευρίζομαι και εξεγείρομαι, χωρίς να απομακρύνομαι από τον καναπέ μου φυσικά, γιατί έχω επιτρέψει στα πολυποίκιλα κέντρα εξουσίας να με υποτιμούν και να με χειρίζονται. Βέβαια έχουν απόλυτο δίκαιο και καλά κάνουν, αφού η αντίστασή μου στην επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά τους δεν είναι καν παθητική. Είναι μηδενική. ΄Ετσι γίνομαι και πάλι θεατής της ίδιας προετοιμασίας που ακολουθήθηκε και πέρυσι, ίδια εποχή, ώστε να αποδεχθώ και μάλιστα με ανακούφιση, την είσοδό μου στο "μηχανισμό στήριξης". 
Δεν ξέρω αν οι μελέτες των μοντέλων έχουν δείξει ότι το μέσον της ΄Ανοιξης είναι η καλύτερη εποχή για να περάσεις τα χειρότερα μέτρα στις νοτιότερες περιοχές των ευκράτων ζωνών του βορείου ημισφαιρίου. ΄Ισως δεν παίζουν μόνον τα ψυχολογικά και επικοινωνιακά προφίλ. Μπορεί να συνδυάζονται και οι βιολογικές μελέτες και η επίδρασή τους στην ανθρώπινη συμπεριφορά και το χειρισμό του πλήθους.
Είναι πάντως γεγονός ότι αυτό που ζώ σήμερα το έχω ξαναζήσει (deja vu) πέρυσι. ΄Ηδη εδώ και περίπου τρεις μήνες τώρα, βομβαρδίζομαι με τις χειρότερες δυνατές ειδήσεις, οικονομικές αναλύσεις, εκθέσεις υποβάθμισης, έρευνες γνώμης και ό,τι άλλο επικοινωνιακό μέσο διαμόρφωσης γνώμης υπάρχει. Ο  δ ε ί κ τ η ς  α π ε λ π ι σ ί α ς μου ανεβαίνει και ξέρω ότι θα κορυφωθεί την 24η Μαρτίου 2011. Θα έχω τότε κατατρομοκρατηθεί τόσο ώστε στις 25 Μαρτίου θα δεχτώ με πανηγυρισμούς να πουλήσουμε ως χώρα και ως άτομο, ό,τι μπορεί να πουληθεί. Το Ελληνικό, την Παραλία της Θεσσαλονίκης, το Γαϊδουρονήσι, τη μητέρα μου, το μέλλον των παιδιών μου. ΄Αλλωστε το τελευταίο το έχω ξανακάνει και μάλιστα επανειλημμένα και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερες τύψεις ή αιδώ. Για να πάρω εκείνα τα 50 δις που λέγαμε και την επιμήκυνση.
΄Υστερα ο δείκτης απελπισίας μου θα κατέβει στα φυσιολογικά, ελαφρώς αυξημένα επίπεδα και θα ζήσω, όλο και πιο μίζερα, αλλά σαφώς χαρούμενα το μακρύ καλοκαίρι της Ελλάδας.
Και μετά το Νοέμβριο του 2011 θα αρχίσουν τα ίδια κανάλια πίεσης να παίζουν με τον δείκτη μου. Γιατί θα πρέπει να πλουτίσω τις γνώσεις μου και να δεχθώ τον καθορισμών των ΑΟΖ, τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, τη ρύθμιση των σχέσεών μου με τους βορειοδυτικούς και ανατολικούς γείτονες με κάποιες παραχωρήσεις ονομάτων και εθνοτικών αναγνωρίσεων. 
Τώρα στο ενδιάμεσο ως αδούλωτη και ανεξάρτητη ελληνίδα, για να ξεχαρμανιάσω, μπορεί να μου δώσουν να ψηφίσω και για κάτι. ΄Ο,τι νάναι. Φτάνει να μη σηκωθώ από τον καναπέ μου και να διαχειρίζονται με άνεση τους δείκτες μου. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου