Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Αλλού

Πόσο μικρόνοος μπορεί να είσαι όταν γίνεται μια καταστροφή της κλίμακας "Ιαπωνίας" και δε μιλώ για το σεισμό ή το τσουνάμι, αλλά για τον κίνδυνο της έκρηξης του πυρηνικού αντιδραστήρα ή των αντιδραστήρων, εσύ να ρωτάς αν αυτό μπορεί να επηρεάσει την Ελλάδα. Και πόσο επιστήμων είσαι, ό,τι είδους επιστήμων, όταν απαντάς όχι γιατί είμαστε μακριά. Τι κινητοποιείς (ο ερωτών) και τι καθησυχάζεις (ο απαντών); Τα ταπεινά ένστικτα της τυφλής μικροαστικής αυτοσυντήρησης. Δηλαδή τί είναι ο κόσμος; Οικοπεδάκια με μη διαπερατά σύνορα, όπου αφού το δικό μου οικόπεδο, η Ελλαδίτσα, απέχει πάνω από κάποια χιλιόμετρα άρα δε διατρέχω κανένα κίνδυνο; Μα πότε θα αντιληφθούμε ότι η Γή είναι ένα σύστημα, ένα σύνολο, όπου κάθε υποσύνολο, κάθε μέλος επηρεάζει το όλον. Δε μάθαμε ότι όταν λιώνει ένα παγόβουνο στην Αλάσκα ανεβάζει τη στάθμη της θάλασσας, επηρεάζει τη θερμοκρασία των νερών, αλλοιώνει τη ροή των ρευμάτων, αλλάζει το κλίμα των ηπείρων και επενεργεί εντέλει στην ύπαρξη όλου του οικοσυστήματος; ¨Η για να δανειστώ ένα πιο καθημερινό παράδειγμα, όταν ένας αγρότης χρησιμοποιεί υπερβολικό λίπασμα ή φάρμακα στα φυτά του, εκτός του ανεβάζει την πιθανότητα να προσβληθεί από καρκίνο ο ίδιος, εκτός του ότι τα προϊόντα του μπορούν να προκαλούν κινδύνους στην υγεία των καταναλωτών τους, σε ένα ευρύτερο επίπεδο, μολύνεται ο υδροφόρος ορίζοντας της περιοχής του, ο οποίος επικοινωνώντας με τις υδατικές λεκάνες που είναι εγγύς (λίμνες, θάλασσες κλπ) τροποποιεί εξαφανίζοντας, δηλητηριάζοντας ή υπεραναπτύσσοντας τους οργανισμούς που διαβιούν εκεί.
Ήξερα ότι γενικά οι ΄Ελληνες είμαστε αλλού, αλλά υπό μια αλληγορική έννοια. Αυτές τις μέρες, με τα συμβάντα στην Ιαπωνία, διαπίστωσα ότι έχουμε φύγει τελείως. Σε άλλο πλανήτη ίσως και σε ένα παράλληλο σύμπαν : στην Κοσμάρα μας.

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

Δείκτης απελπισίας

Εκνευρίζομαι και εξεγείρομαι, χωρίς να απομακρύνομαι από τον καναπέ μου φυσικά, γιατί έχω επιτρέψει στα πολυποίκιλα κέντρα εξουσίας να με υποτιμούν και να με χειρίζονται. Βέβαια έχουν απόλυτο δίκαιο και καλά κάνουν, αφού η αντίστασή μου στην επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά τους δεν είναι καν παθητική. Είναι μηδενική. ΄Ετσι γίνομαι και πάλι θεατής της ίδιας προετοιμασίας που ακολουθήθηκε και πέρυσι, ίδια εποχή, ώστε να αποδεχθώ και μάλιστα με ανακούφιση, την είσοδό μου στο "μηχανισμό στήριξης". 
Δεν ξέρω αν οι μελέτες των μοντέλων έχουν δείξει ότι το μέσον της ΄Ανοιξης είναι η καλύτερη εποχή για να περάσεις τα χειρότερα μέτρα στις νοτιότερες περιοχές των ευκράτων ζωνών του βορείου ημισφαιρίου. ΄Ισως δεν παίζουν μόνον τα ψυχολογικά και επικοινωνιακά προφίλ. Μπορεί να συνδυάζονται και οι βιολογικές μελέτες και η επίδρασή τους στην ανθρώπινη συμπεριφορά και το χειρισμό του πλήθους.
Είναι πάντως γεγονός ότι αυτό που ζώ σήμερα το έχω ξαναζήσει (deja vu) πέρυσι. ΄Ηδη εδώ και περίπου τρεις μήνες τώρα, βομβαρδίζομαι με τις χειρότερες δυνατές ειδήσεις, οικονομικές αναλύσεις, εκθέσεις υποβάθμισης, έρευνες γνώμης και ό,τι άλλο επικοινωνιακό μέσο διαμόρφωσης γνώμης υπάρχει. Ο  δ ε ί κ τ η ς  α π ε λ π ι σ ί α ς μου ανεβαίνει και ξέρω ότι θα κορυφωθεί την 24η Μαρτίου 2011. Θα έχω τότε κατατρομοκρατηθεί τόσο ώστε στις 25 Μαρτίου θα δεχτώ με πανηγυρισμούς να πουλήσουμε ως χώρα και ως άτομο, ό,τι μπορεί να πουληθεί. Το Ελληνικό, την Παραλία της Θεσσαλονίκης, το Γαϊδουρονήσι, τη μητέρα μου, το μέλλον των παιδιών μου. ΄Αλλωστε το τελευταίο το έχω ξανακάνει και μάλιστα επανειλημμένα και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερες τύψεις ή αιδώ. Για να πάρω εκείνα τα 50 δις που λέγαμε και την επιμήκυνση.
΄Υστερα ο δείκτης απελπισίας μου θα κατέβει στα φυσιολογικά, ελαφρώς αυξημένα επίπεδα και θα ζήσω, όλο και πιο μίζερα, αλλά σαφώς χαρούμενα το μακρύ καλοκαίρι της Ελλάδας.
Και μετά το Νοέμβριο του 2011 θα αρχίσουν τα ίδια κανάλια πίεσης να παίζουν με τον δείκτη μου. Γιατί θα πρέπει να πλουτίσω τις γνώσεις μου και να δεχθώ τον καθορισμών των ΑΟΖ, τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, τη ρύθμιση των σχέσεών μου με τους βορειοδυτικούς και ανατολικούς γείτονες με κάποιες παραχωρήσεις ονομάτων και εθνοτικών αναγνωρίσεων. 
Τώρα στο ενδιάμεσο ως αδούλωτη και ανεξάρτητη ελληνίδα, για να ξεχαρμανιάσω, μπορεί να μου δώσουν να ψηφίσω και για κάτι. ΄Ο,τι νάναι. Φτάνει να μη σηκωθώ από τον καναπέ μου και να διαχειρίζονται με άνεση τους δείκτες μου.